جلوس كرد به استحكام مبانى كشور پرداخت و كارها به نظم آورد و در پيكر آن ، روح نيرو و اطمينان و اعتماد دميد و توانست چند دژ را از مسيحيان بازپس گيرد . وزير او ، وزير پدرش سردار سپاه ابو القاسم بن رضوان بنيغش « 7 » بود . اين وزير نيز چون سلف خويش حاجب رضوان النصرى از خاندانى در اصل مسيحى بود . جدّش در يكى از جنگها اسير شده بود و در كنف دربار سلطانى پرورش يافته بود و اكنون خاندان او در ميان خاندانهاى غرناطه صاحب مكانتى رفيع شده بود و در بسيارى از حوادث سياسى غرناطه شركت داشت . از جمله همواره عهده‌دار وزارت بودند . در اوايل حكومت على ابو الحسن برادرش ابو عبد الله الزغل كه در اين هنگام والى مالقه بود و در جرأت و شجاعت همانند او بود بر ضدش خروج كرد . « 8 » الزغل از پادشاه قشتاله هنرى چهارم يارى خواست و با او در لشكرگاهش در خارج ارشدونه به سال 874 ه / 1469 م ديدار نمود . هنرى چهارم او را وعدهء يارى داد . سلطان ابو الحسن على در سال 1470 م به اراضى قشتاله لشكر برد و دست به كشتار و تاراج زد . در سال بعد نيز حمله كرد و برخى اماكنى را كه مسيحيان گرفته بودند بازپس ستد . على ابو الحسن سه سال ديگر را در نبرد با برادر خود ابو عبد الله الزغل گذرانيد . و اين جنگ داخلى او را از تعرض به بلاد مسيحيان بازداشت . قشتاليان خود نيز گرفتار اختلافات داخلى شده بودند و اين اختلاف تا سال 1474 م سال وفات پادشاهشان هنرى چهارم دوام داشت . در اين اثنا مالقه از اطاعت على ابو الحسن بيرون رفت ، زيرا يكى از سرداران به نام محمد الفرسوطى در آنجا قيام كرد و بسيارى از سرداران و سپاهيان به او پيوستند . على ابو الحسن لشكر به مالقه برد و آن را محاصره نمود ولى نتوانست آتش شورش را

--> ( 7 ) . خاندان بنيغش به اسپانيائى sageneV soL در تواريخ قشتاله جاى مهمى دارد . پس از سقوط غرناطه برخى از افراد آن به مسيحيت بازگرديدند . از ميان اين خاندان چند تن سرداران سپاه و مردان دين برخاسته‌اند . ( 8 ) . در باب دليريهاى الزغل رجوع كنيد به دوزى . 495 . P . II . V . sebara . tciD xua . ppuS